Hiraya Manawari

 

     Punong matayog at mataas ay sinubok akyatin, kabiguan ay nakaabang saakin. Sapagkat ang sisilayan sa tuktok ng puno ay ang kalawakan ng kalayaan at ang mundo na puno ng mga bagay na tila ay nagbabago at nag iiba-iba na parang hunyango.

    Arkitekto ang ninanais ko, ipakita ang di pa nasisilayang taglay na kaibahan. Naipapamalas sa mga disenyong pang obra maestrang istruktura. Napakataas ng aking pangarap ngunit, 'di bawas sa aking salapi ang mangarap 'di ba? Kahit sino ay may karapatang maglapat ng tinta sa kanilang papel at iguhit ang kanilang hinaharap.

    Ang mga iginuhit na pangarap ay nararapat kulayan ng sipag, tiwala sa sarili at pananalig sa panginoon. Kahit anuman ang humarang sa ating harapan, isang hakbang patalikod, Isang hakbang kagilig ay lakad paharap. Di naman lagi ay kailangang pasulong, kung maaari naman tayong mag pahinga. Ang pangarap ay nariyan lang, hinihintay ka lang na maabot ito.